Río Miño en Portomarín- Encoro de Belesar

 (Fotografías Secundino Lorenzo)

Río Miño en Portomarín nunha baixada de nivel espectacular do encoro 29/10/2002.

Na marxen dereita estaba San Xoán. A esquerda San Pedro. Os dous pobos foron anegados sin avisar, ver as fotografías da xente retirando enseres, na páxina que indico mais abaixo,  e xa coa auga o pescozo.

Tódalas fotografías están sacadas o día  29-10-2002 polo autor da www, Secundino Lorenzo.

Actualmente, ano 2017 volve a verse esta situación, o encoro de Belesar está actualmente ó 22%.

O Río Miño en Portomarín era fora de serie. Ese día tuven a sorte, ou a desgracia, de ver máis ou menos como podía ser este río antes de 1957. O encoro estaba moi baixo e permitía adiviñar. Un lugar marabilloso, unha vez mais,  debaixo das augas dun encoro. En frente miña, hoxe baixo as augas do encoro de Belesar de Fenosa,  estaba un pobo que no ano 1946 foi declarado histórico artístico, e anos despois quedou asolagado. Hai cousas díficiles de entender.

Moitas cousas de Portomarin figuran nesta misma web adicada ó río Miño e feita polo autor desta web, o que escribe... Ese día da miña visita sentín a necesidade de enterarme un pouco do que pasou con Portomarin.

O final sentín vergoña...

Poño un anaco dunha fotografía  de Juan José Vega, actualmente no Archivo Histórico Provincial de Lugo para situar ó pueblo e entender as fotografías e como era de bonito Portomarín. A fotografía está sacada dende o sur, rio abaixo; de sur a norte, a esquerda queda a Iglesia San Xoán de Portomarín, que se ve ben co rosetón,  e a dereita San Pedro, no primeiro término unha casa ben bonita e tamén o campanario da igrexa.

Vista de Puertomarin, anterior ó encoro. Fonte:  libro de Afonso Eiré, "Belesar o orgullo de España".

-----------------------

Vista da Ponte que había en Portomarin para pasar o río,  a máis baixa. Tamén figura a segunda ponte, mais alta para salvar o encoro actualmente. Ó fondo o actual Portomarin.

Portomarín foi unha vila preciosa. Bonita en verdade. Instalada á beira do Gran Río de Galicia, do Pai Miño. Tiña a fermosura do sinxelo, que por sinxelo era tan harmónico, tan perfecto,... e tan difícil de acadar e arremedar voluntariamente.

Restos da ponte Romana de Portomarin, e caneiro para pescar anguías. As anguías deixaron de subir cando se fixo o encoro dos Peares.

Fenosa nunca respetou as especies migratorias do río Miño e estas foron pouco a pouco desaparecendo. Unha mágoa aparte de unha ilegalidade xa de aquelas...

Era un pueblo da ribeira do río, coas súas casas de pedra do país ás dúas marxes. Tellados de lousado e os cerrados das hortas e fincas delimitaban o espacio vital daquelas xentes coma codechas de pan para comer.

Enfrente, no río o caneiro e un trozo da ponte romana; xusto enfrente estaba San Xoán.

Tiñan unha ponte romana moi cuca para cruzar, para traspasar o Noso Río. Aínda hoxe, cando as augas baixan, pódense ver -preto da nova ponte- os restos milenarios da outra, da que foi feita pedra a pedra e en concerto coa paisaxe natural e espontánea de Portomarín, do inxenio popular que a recreou lentamente como singular e única.

Cando o encoro de Belesar está cheo a auga chega a poucos metros da altura da ponte que se ve, e que foi feita xunto có encoro.

Vista río abaixo, na marxen esquerda onde estaba San Pedro.

Vista dende a parte esquerda do río Miño. Río arriba. Enfrente Portomarin hoxe.

Aquí estaba San Pedro. Marxen esquerda do río.

 

Ó fondo,  Portomarin hoxe.

Para entender estas fotografías e ver a marabilla que era Portomarin, nas duas beiras do río Miño,  visitar a miña páxina desta ficha do río Miño, pulsar este link.

Volver ó río MIño                                  Volver a río Miño