Pescadores do rio Miño.


O miño.
Trátase dun libro de Eliseo Alonso, publicado en 1989 pola Diputación de Pontevedra.

Salmóns
do Miño. En tempos un río salmoneiro por
excelencia.
Deste libro, destaco tódolos
capítulos que recollen, sin equívocos a gran riqueza que tuvo o río Miño, así como a súa importancia,
xa que " en todo el río gravita la historia del país gallego". "..."
El Miño es uno de los ríos del mundo con mayor
variedad de especies acuícolas, un verdadero vivero
natural, que va camino del exterminio y que, en un país adelantado, no dudarían en recuperar"... Son palabras do autor.
Sigue o libro
" cuando se
aproxima la primavera nos visita el sábalo, con su cuerpo en forma de lanzadera,
lanzado desde el atlántico hacia el Miño, que remonta para desovar ".
Remonta...pero xa non pode.
Os encoros, coas baixas temperaturas e caudais tolos, e a suciedade amputaron o río.
As augas sucias e frias non as quere o sábalo
Troitas, salmóns ( de
ata 20 kg.),
anguías, lampreas, reos, lampreas, sábalos, sollas,.., para que seguir, descríbense neste libro. Bituróns, pesqueiras, cabaceiras, en fin imáxenes para
a lembranza, dun
río que a todos nos gustaría se recuperase. Pero xa está dito,
demostramos pouca intelixencia.
O Miño no tramo internacional de Frieira, na
desembocadura do río Barxa... 75,5 km. de río coa "raia mollada", como se
chama a fronteira neste lugar.
Fotos tomadas do libro citado.
Libro editado pola Diputación de Pontevedra no ano 1989.

Baixo Miño. Eliseo Alonso.
Eliseo Alonso con esta fotografía
sensacional que aparece arriba dinos entre outras cousas,
no primeiro capítulo do libro titulado El Río,
o seguinte:
"...El río pasa,
intemporal como un dios. cósmico e inspirador de mitos,. Pocas
cosas hay tan hermosas como el curso de un río. Escribo este
libro en el mismo pueblo ribereño que me vio nacer, sintiendo
desde mi niñez el palpitar del mundo de los pescadores. Con el
recuerdo y con datos más recientes, he ido recogiendo su vivir,
a la sombra de las montañas gallegas y portuguesas, por donde el
río hace su querencioso camino de valles, ya próximo al grandioso
abrazo del mar ..."
O dito: unha xoia de libro.
Volver.