| PRIMEIRA :
a presa do río Umia representa un dos
máis graves atentados ecolóxicos e en materia hidráulica dos que se
teñen dado no Estado Español nestes últimos anos, na medida en que
implica a ruptura dos sistema hidrolóxico global dun dos poucos ríos
importantes que manteñen o seu curso continuo dende o nacemento o mar,
, libre de intervencións e sen regulación de ningún tipo. Este
atentado é particularmente grave no contexto europeo xa que estamos en
vísperas da aprobación da Directiva Marco de Augas que prevee -entre
os seus principais obxetivos-, a preservación e recuperación, se é o
caso, do estado ecolóxico natural dos ríos.
SEGUNDA : Denunciar
enérxicamente o fraude de tervendido ante a opinión pública un encoro
para abastacemento da povoación do SALNÉS, cando tal aqbastecemento,
-amáis de ter outras alternativas-, nin é necesario, nin está
xustificado, nin nunca se materializou nun proxecto concreto,
realizándose, no seu lugar, un aproveitamento hidroeléctrico que, ao
día de hoxe, ten xa colocadas as súas duas turbinas. Cando esta
producción eléctrica non aparece xustificada polas necesidades nin da
demanda actual, nin da futura, non pode aceptarse que se declare de
utilidade pública o que non é máis que un lucrativo negocio privado.
TERCEIRA : Expresar
a máis enérxica indignación polo feito de que a tramitación e as
obras realizadas teñan transgredido a legaliade vixente e os direitor
humáns máis elementais: a ocupación de terras non expropiadas, a
violencia exercida polas forzas de seguridade sobre os veciños
afectadosou as denuncias e xuicios utilizados para atemorizar aos
membros da coordinadora resultan totalmente inaceptábeis en calquer
Estado de Dereito. Moi en particular resulta escandaloso no contexto da
Unión Europea que se teña permitido a tramitación do proxecto cun
estudio de impacto ambiental plaxiado de outro realizado para a
provincia de Huelva, sen sequera ter posto o cuidado de cambiar a
toponimia e de incluir especies presentes no Umia amenazadas de
extinción ( coma a Londra e o cangrexo de río), mentras, pola contra,
menciona unha flora e unha fauna que nada teñen que ver coa da zona
afectada pola presa.
CUARTA : Por
parte dos expertos en seguridade hidrolóxica expresar a preocupación
polo perigro que poden representar as subidas repentinas de caudal ( en
función das necesidade de turbinar) nun río moi frecuentemente
utilizado por todos os veciños de Caldas como lugar de ocio. Asimesmo,
-e a vista da visita realizada á presa e á zona afectada polo encoro e
do informe elaborado por profesores da Universidade de Vigo-,
renovar, por parte dos expertos en seguridade xeolóxica, unha chamada
de atención sobre os riscos sempre presentes que pode ofrecer unha
presa de 6 hectómetros cúbicos de capacidade, ubicada a pouco máis de
un kilómetro da vila de Caldas ( de case 10.000 habitantes) ante
calquera posible accidente que poidera afectar a propia presa.
QUINTA :
Á vista de todo o dito acordan en primeiro lugar trasladar estas
conclusións, -e a correspondente queixa-, ante a Presidencia da
Comisión de Medio Ambiente do Parlamento Europeo, -dona Caroline
Jakcson-, coa que está previsto un próximo encontro para o luns, 19 de
xuño, en Bruselas. Acordan tamén promover ante a Unión Europea a
demanda de que o río Umia sexa incluído na súa integridade como lugar
de interese comunitario (LIC) na rede de espacios naturais da Unión
Europea, Rede Natura 2000. Por último, acordan colaborar coa
Coordinadora Anti-encoro e cos demáis grupos sensibilizados de Galiza
tanto na denuncia a nivel ibérico deste atentado ecolóxico como da
súa difusión entre a comunidade científica. A este respecto proponse
unha celebración dun simposium, ao que se invitarían expertos en
bioloxía, ecoloxía fluvial e de estuarios e costas, a expertos en
hidroloxía, hidroceoloxía e riscos xeolóxicos, en economía, en
socioloxía, en antropoloxía, en dereito, etc. das distintas
Universidades do Estado e tamén a representantes da Unión Europea, a
título de observadores. |
